De aanhouder wint, toch?

De aanhouder wint is een veel gehoorde uitdrukking. Het lijkt een truïsme. Een waarheid als een koe, zogezegd. Maar de aanhouder wint niet altijd. De winnaar schrijft de geschiedenis. En de winnaar heeft volgehouden. Dus het lijkt of de aanhouder altijd wint. Het is in feite een samenloop van toeval, de juiste omstandigheden en het de keuzes die je maakt. Keuze en omstandigheden waar je invloed op kunt uitoefenen. En ik hoop dat iedereen dat doet.

Ik kom hierop door vragen van studenten van me. Er zit vaak een goudhaantje bij die aan me vraagt van wie hij de boeken moet lezen om succesvol te worden. Ik antwoord in eerste instantie meestal met dat hij het beste zelf een boek kan gaan schrijven. De winnaar schrijft namelijk het boek over zijn route naar succes en dan kan je meteen je het verhaal vertellen waar je zelf het meeste aan hebt. Als je een verhaal van een ander probeert na te doen, net als al die duizenden andere lezers, dan ben je niet uniek genoeg om echt succesvol te zijn. Het is vaak alsof je een loterij kan winnen door een boek te lezen over een loterij winnaar. De kans dat je iets wint neemt niet toe door het lezen van een boek.

Toch zie je wel een patroon bij de winnaars. Ze hadden een plan. En een deel van dat plan wordt haarfijn uitgelegd. En wie schrijft die blijft. Dus het boek heeft een goed einde. Maar weinig mensen schrijven een boek over hun mislukkingen. En dat terwijl dit veel leerzamer is. Van fouten leer je meer. Een combinatie van je eigen fouten en het observeren van de fouten van anderen maakt je beter voorbereid op wat komen gaat. En toch zie je keer op keer mensen in dezelfde valkuil vallen. En een boek helpt je nu eenmaal niet niet in de diversiteit van alledag.

De winnaars hebben echter niet alleen het plan uit het boek. Ze hadden een complete boom aan plannen en mogelijkheden die zich met elkaar verweven. En als iets succesvol lijkt te worden, bepalen ze hun focus en proberen ze verder te bouwen. En als het toch niet lukt, dan vallen ze terug op één van de andere zijtakken die al wat dikker aanvoelen. Een ervaring rijker bouwen ze verder aan het plan. En dat niet zozeer omdat ze snel rijk willen worden of zoiets. Nee, het zit in de genen. Het is meer een filosofie, een levenswijze. En een boek schrijven over die ene dikke tak die succesvol is, maakt die tak nog dikker.

Dit is niet iets van de nieuwe wereld. En dit is niet voorbehouden aan mensen met visie. Dit kan iedereen en zou iedereen moeten doen. Hou er rekening mee dat je huidige carrière kan eindigen. En denk vast na over wat je nog meer kan doen. Of nog beter, ga uit van waar je goed in bent. Het is niet dat je het moet doen, maar soms komt het op je pad. Als ik mezelf als voorbeeld neem heb ik een aantal jaar geleden een half jaartje les gegeven op een MBO. Die ervaring heeft me verrijkt en heeft de afgelopen jaren voor nieuwe kansen gezorgd. Die kansen kan ik pakken, doordat ik al ervaring heb en weet waar ik aan begin. Die eerste keer was spannend, maar ook veiliger. Een andere dikke tak droeg me immers.

Het leven in de nieuwe wereld bestaat nu uit het zelf laten groeien van je boom met mogelijkheden. Een beetje tuinieren met je bestaan. Er zijn mogelijkheden genoeg voor iedereen. Soms is het moeilijk of wat verder weg. Maar als je geen zaadjes gaat planten, dan ontstaat er geen tuin aan mogelijkheden. En ach, misschien ga ik daar nog eens een boek over schrijven.

Daniël Doorn (Eigenaar Spinam)

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.